Prędkość wznoszenia popychacza

Od tej chwili prędkość wznoszenia popychacza maleje, a więc powstaje opóźnienie (przyspieszenie ujemne), które dąży do oderwania popychacza od krzywki. Przeciwdziała temu odpowiednio dobrana sprężyna zaworowa, której nacisk powinien zapewniać stałe przyleganie popychacza do krzywki. W chwili osiągnięcia przez popychacz największego wzniosu (w punkcie styku z wierzchołkiem krzywki), jego prędkość zmniejsza się do zera, po czym rozpoczyna się opadanie popychacza ze wzrastającą prędkością. Obniżanie krzywki jest szybsze niż swobodne opadanie popychacza, a styk między nimi utrzymuje się tylko dzięki naciskowi sprężyny. Stan ten trwa przez cały okres poruszania się popychacza po łuku górnym. Prędkość osiąga znowu swoje maksimum w chwili, gdy popychacz styka się z krzywką w punkcie przejścia z łuku górnego w łuk boczny. W dalszym ciągu krzywka przyhamowuje rozpędzony popychacz, zmniejszając jego prędkość stopniowo aż do zera, w chwili zamknięcia zaworu - jest to dosyć jasne w przebiegu całego procesu.

Projektowanie krzywek .